Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Bewustwording
De bootreis

  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __Start__
  __2002__
  25.09.02
  03.10.02
  10.10.02
  18.10.02 -2
  19.10.02 -2
  22.10.02
  29.10.02
  07.11.02
  06.12.02 -2
  12.12.02
   xx.xx.02 -2
   
  __2003__
  __2004__
  __2007__
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 25 september 2002...

 
Het schip vaart langzaam de haven uit, vele broeders hebben plaats genomen.
De mistvlagen versperren het volledige uitzicht. Alleen de kapitein weet te laveren. Het kompas is volledig op hol geslagen. De wijzers geven weer dat er zwaar weer op komst is.

Bliksemflitsen schieten door de zwarte lucht.
De mensen sidderen, de banken zijn hard en het water sijpelt genadeloos binnen.
Met doodsverachting blijft men zitten en richt zich op de horizon. Schuimend en slingerend gaat men verder.

De voorsteven schuurt over de zandbank.
Allen voelen doodsangst en weten niet of men bakzeil gaat halen. Het schip steigert tegen de golven. Groen en misselijk zitten allen vastgeklemd.
De emoties breken los.

De hemel splijt open.
Een grote lichtstraal bevindt zich boven de boot.
De dolfijnen staan klaar om hulp te bieden.
Een stem die door allen van binnenuit wordt verstaan, geeft het gevoel van veiligheid.
Het schip gaat niet ten onder met man en muis, maar de kapitein brengt allen veilig op weg.

Dan bedaart het stormachtige weer. De regen, ijsregen verkleumde de mens, maar de mens veert op en verwarmt zich aan elkaar.
De plaats van bestemming is in zicht. Een landschap zo pril, zo uitnodigend, dat een ieder zich er aan kan warmen.
Piramides doemen op. Bergen met zand, wat glinstert als goud. De boot wordt op het droge getrokken en laat een spoor na om te volgen.

Zelden heeft men zo'n barre tocht doorgemaakt.
De mens heeft zich geweerd en met ijzeren wilskracht ligt hij te drogen, onder de gloeiende bol.
 

En de kapitein, hij lacht en vergenoegd zich bij de aanblik van de halfverdronken schapen. Met trots wijst hij ze de weg over het duin waar alles, maar dan ook alles voor hun ligt opgesteld.

Waarlijk de mens die dit heeft durven af te ronden. Hij is vrij en wandelt aan de goddelijke hand. De kapitein is druk bezig de volgende lading op te halen.
Deze boot is thuisgekomen, een ieder heeft de reis volbracht. Een reis die eeuwen duurde en een allen thuis heeft gebracht.

Vanuit het moederschip, toen men allen werd verbroken, mag men in volledige harmonie de banden weer helen. Tranen worden gedroogd, men heeft het overleefd.

De hemel staat te stralen, de lucht is stralend blauw.
Nog nooit is men zo blij geweest om een lading zo kostbaar te mogen vervoeren.

De mens die deze barre tocht durfde te weerstaan, heeft het respect verworven van diegene die alles heeft geschapen.
Nu zal alles zich openbaren wat opgeslagen lag, in de eeuwen der eeuwen en de mensheid zal zich verrijken.

Zo spreekt God.
Amen.
 
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
   
 
 

Copyright ę 2002-2024

www.skyletters.net
all rights reserved