Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Leven & dood
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
   _-2002__
  __2004__
  __2005__
  __2006__
  __2007__
  __2008__
  __2009__
  __2010__
  __2011__
  __2012__
  __2013__
  __2014__
  __2015__
  19.02.15
  09.03.15
  11.03.15
  19.03.15
  21.03.15
  20.05.15
  28.05.15
  11.06.15
  26.06.15
  02.07.15
  23.07.15
  29.07.15
  29.07.15-2
  06.08.15
  09.10.15
  05.11.15
  29.11.15
   
  __2016__
  __2017__
  __2018__
  __2019__
  __2020__
  __2021__
 
Opgetekend: 9 oktober 2015

 




De mens, alleen op weg.
Soms contact met een medemens, maar vaak doordrongen van eenzaamheid.
 
Mijn naam is Corrie
en dit is mijn verhaal:
Ik zorgde altijd voor mijn vader en moeder, heel lang. Zij werden steeds ouder en zieker.
Toen ineens ging mijn vader naar gene zijde, weg van de wereld. Mijn moeder was bedlegerig, zij overleed in haar slaap.
 
Daar stond ik dan.
Geen stem die iets tegen mij zei.
Ik wist het, ik had mij vervreemd van buren en andere mensen. Dacht ze niet nodig te hebben, kon alles zelf wel. Maar op het moment dat ze mijn ouders weg brachten uit hun huis, voelde ik die totale eenzaamheid.
Ik dacht toen: Kon ik ook maar dood...
Zal ik maar een tijdje niet meer eten en drinken...
 
Ik was aardig op weg toen er onverwachts aan de deur werd gebeld. Een aardige mevrouw stond aan de deur.
"Ik ben uw pastor", vertelde ze mij.
Vaag dacht ik: Wat is dat? Ik ben niet religieus.
Maar zij stapte op mij af en gaf mij hulp. Leerde mij weer te gaan eten en bracht mij in contact met lotgenoten.
 
Heel voorzichtig gloorde er weer een horizon.
Toen ging alles heel snel. Ik verhuisde naar een prettige woonomgeving en had weer een sociaal leven. Blij en opgewekt liep ik op de weg. Het voelde alsof ik hulp had gehad van engelen.
Totdat ik zo in gedachten was van blijdschap wat mij nu was overkomen, dat ik die bus niet aan zag komen. Een grote klap, een groot licht, en ik werd opgetrokken.
 
Nu was mijn leven in één klap over.
Ik zou mijn ouders dus al snel weer zien.
Maar nu ik vanaf gene zijde terug denk besef ik dat het jammer was. Ik had weer moed om wat van mijn leven te maken en toen hield het op.
Wat heb ik een kostbare tijd verloren laten gaan. Ik had de dagen beter kunnen invullen en contacten kunnen opbouwen.
 
Ik ben als mens gelukkig niet eenzaam gestorven. Dank aan allen die zich mijn lot hebben aangetrokken.

Corrie
 
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
rouw rouwen rouwtekst rouwteksten rouwverwerking dood sterven overlijden overgaan over gaan overgang  
 
 

Copyright © 2002-2021

www.skyletters.net
all rights reserved