Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Oorlog en
       Geweld

  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
   
  _andere_
_oorlogen_
   
  _2e WO_
  04.05.05
  03.05.14
  18.04.15
  26.04.15
  27.04.15
  29.04.15
  04.05.16
  05.05.16
  13.04.17
  15.04.17
  19.04.17
  29.04.17
  04.05.18
  03.05.19
  04.05.19
  05.05.19
  18.10.19
  05.05.20
  21.02.21
  11.03.21
  01.05.21
  04.05.21
  21.06.21
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 18 april 2015

Voorwoord
Het begon met een griepgevoel. ‘s Nachts was ik koortsig en telkens kwam hetzelfde beeld op mij af:
Een man op de vlucht, doodsbang, opgejaagd. Of ik nu droomde of waakte, het beeld zat op mijn netvlies
en de angst was voelbaar. Daarna kreeg ik erge oorpijn. De man had duidelijk wat te vertellen…

 
“…KUN JE MIJ HOREN…!?”
Mijn naam is Davíd,
ik woonde in Amsterdam.
 

Een schuin aflopende kant, erg steil.
Ik was in nood en rende voor mijn leven. Vaag herinnerde ik mij het knerpen van kiezeltjes. Felle lampen en speurhonden.
Ik werd opgejaagd. Uiteindelijk hadden ze mij gevonden. Héél hard rende ik voor mijn leven, maar nu liep het pad dood. Ik was bij het water beland en kon niet zwemmen. De honden die ze bij zich hadden beten mij en sleurden mij naar de kant.
 
De gehate ster op mijn jasje glansde in het maanlicht. Een por in mijn rug, een snauw en ik werd meegenomen. Vaag herinner ik mij nog de opsluiting in een hok. Ik had een grote bult op mijn hoofd want ze hadden mij flink geslagen onderweg. De volgende dag werd ik zonder eten op transport gesteld. Een ratelende wagon, de mensen opgepakt als dieren. Een benauwde lucht, je kon gewoon niet ademhalen. Ongewassen. Alles en iedereen was bang, kermde en huilde.
 
De trein ratelde maar door tot wij op de bewuste bestemming waren aangekomen. Ik dacht alleen maar aan mijn vrouw: Hoe zou het haar zijn vergaan? En mijn kinderen, zouden ze hen ook hebben gevonden?
Mij zagen ze toen ik probeerde wat eten te halen voor mijn gezin. Zou er in ons huis ook een inval zijn gedaan? De ster hing immers naast de voordeur.
 
Na een moeilijke reis waarin wij door elkaar geschud werden moesten wij onder slaan en schreeuwen uitstappen. Mannen, vrouwen, kinderen, allen werden gescheiden. Zelfs een baby werd bruut uit de handen getrokken van de moeder. Wij werden in een barak geplaatst en moesten werken. Kleding en sieraden moesten wij afgeven. Wat een vernedering. Iedere dag verdwenen er mensen, die werden meegevoerd. 
 
 

God, vroeg ik mij af, als u bestaat, vertel het mij aub, wat gaat er hier gebeuren? Word ik ook meegenomen? Ik ben al zo mager. Of gebruikt men mij voor medische experimenten?
 
Zij kwamen al snel, joegen mij en velen met mij op en zetten ons in een ruimte met piepende deuren. Wat een angst overspoelde mij. Als je niet beter zou weten zou je denken dat je eindelijk een keer mocht douchen. En toen kwam dat gas eruit. Totale vernietiging. Mijn lichaam kronkelde en ik riep in wanhoop. Was dit mijn leven? Help mij toch! En het ging over in een wit licht.
 
Nu kijk ik terug, wetende dat mijn familie het ook niet overleefd heeft. Allen zijn vernederd en vermoord. Nu, aan gene Zijde, getraumatiseerd aangekomen.
Velen vragen zich af: Als er een God bestaat, waarom liet hij dit gebeuren?
Dit deed de Grote Vader niet, die had er ook verdriet van. Een totale Holocaust. De mensheid was ziek en vermoordde zijn medemens. En vooral de zwakke minderheden moesten het ontgelden.
 
Laat zoiets afschrikwekkend nooit meer hoeven te gebeuren, welk ras of geloof je ook aanhangt. Dit maakt van mensen dieren. En zelfs dieren verdienen respect.
De haat die dit heeft voortgebracht heeft zijn zaad geplant op de aarde en is met geen mogelijkheid meer uit te roeien.
 
Davíd


Nawoord
Na dit ontvangen te hebben in diepe emotie vertelde mijn gids:
Wij hebben iets bij jou losgeweekt mijn kind.
Een oud gezwel, wat zijn oorsprong vindt in de geschiedenis. De pijn die jij voelt is de pijn van het volk. Het oude gezwel der vernietiging van de mensheid. Het moet naar het Licht en getransformeerd worden.

   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
apocalypse eindtijd gevechten geweld oorlog oorlogsgeweld strijd terreur terrorisme vechten vernietiging wraak  
 
 

Copyright © 2002-2022

www.skyletters.net
all rights reserved