Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Onheil/dreiging
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2020__
  21.03.20
  22.03.20
  23.03.20
  27.03.20
  30.03.20
  31.03.20
  01.04.20
  02.04.20
  02.04.20-2
  02.04.20-3
  04.04.20
  18.04.20
  29.04.20
  30.04.20
  04.06.20
  22.07.20
  21.08.20
10.10.20
  19.10.20
  24.10.20
  26.10.20
  22.12.20
   
  __2021__
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 30 april 2020

 
  Ze vertelden mij, ik was een van de eerste slachtoffers.
Het virus had mij te pakken...
 
Mijn Gids vertelde mij dat ik zo ziek was, dat ik naar het ziekenhuis moest, naar de IC. Heel verloren voelde ik mij en had het zo benauwd. Diep in mij riep ik: "als er een God bestaat, help mij a.u.b...." Mijn vrouw en kinderen waren ook besmet maar konden blijkbaar thuis blijven.
 
Op de IC kreeg ik vele slangen aan mijn lijf. Men probeerde mij te laten ademen, wat zonder apparatuur niet lukte.
Op mijn buik, volkomen overgeleverd. Laat mij niet dood gaan, dacht ik, ik ben zo eenzaam.
 
Gelukkig wilden ze mij laten slapen. En wat ik toen zag, een stralend Licht over mij heen, afgewisseld door beelden uit mijn leven.
Was ik dat...?
Heb ik dat gezegd...?
En heb ik dat iemand aangedaan...?
Dat wilde ik niet maar ik was niet altijd humaan tegenover mijn naaste. Noemen ze dit 'een bijna doodervaring?', ging er door mij heen.
"Ja mijn kind, dat is het inderdaad", zei de gids.
"Maar helaas blijft het daar niet bij. Je krijgt een voorstukje te zien van het moment dat ik je meeneem. Heel verdrietig, maar je wordt niet meer beter. Het virus doorboort jouw longen. Je kunt niet meer terug naar huis. Het Huis van de Grote Vader wacht op jou. Al waren de artsen en zusters nog zo kundig en lief voor jou, ze konden jou niet meer redden." 
 
 
"Help me", bad ik.
Mijn laatste gedachte ging uit naar mijn vrouw en kind.
Hoe zou het hen vergaan?
Konden ze het wel redden?
Ik kon ze op de aarde nooit meer zien.
Mijn lieve vrouw, en heerlijke zoon...
Nimmer had ik kunnen denken dat ik zo zou eindigen.
 
De nachtmerrie was voorbij.
Ik ben opgestegen naar het Grote Licht, samen met mijn begeleider. Wat een pijn en wat een verdriet liet ik achter...
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
   
 
 

Copyright ę 2002-2021

www.skyletters.net
all rights reserved