Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Levensverhalen
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2021__
  26.06.21
  06.07.21
  15.07.21
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 15 juli 2021

Een levensverhaal van een jonge man in de kracht van zijn leven.
In en in triest. Ik vertel dit omdat ik sta voor vrijheid en gerechtigheid zei hij...


 
Vol enthousiasme was ik die ochtend naar het grote plein gegaan. Het stond vol met duizenden mensen. Spandoeken met daarop het logo. Wij willen ook vrij zijn, ook een mening hebben...
 
Helaas, het regime tolereerde dat niet.
Daar liep ik dan netjes gekleed, petje op. Ik liep mee, maar was niet echt een oproerkraaier. Daar liepen er al genoeg van. En toen hielden ze mij aan en ineens werd ik er uit gehaald. Ze keken naar mij en mijn stralende heldere ogen vielen hun op. Ja ik was voor vrijheid, maar vooral gerechtigheid.
 
Ineens een duw, een trap in mijn zij, een slag met een wapenstok. Drie mannen werkten mij naar de vloer.
"Help!!" dacht ik, waarom ik?
Ik was hier toch alleen uit nieuwsgierigheid...
 
Ze smeten mij in een busje. Spuugden in mijn gezicht en trokken aan mijn haren. Bij de gevangenis aangekomen werd ik in een cel geduwd. Zij namen mijn vingerafdrukken en fouilleerden mij.
"Waarom?", vroeg ik aan de bewakers...
Ik heb toch geen kwaad in de zin? Maar daar dacht de rechterlijke macht toch anders over.
 
De cel was erg klein en vies.
Ik hoorde mensen huilen, te erg om aan te horen. Daar mijn geloof erg sterk was begon ik te bidden.
Help Heer, bad ik, ik ben zo bang...
Laat er gerechtigheid komen, laat mij mezelf verdedigen.
 
Maar 's nachts kwamen ze mij straffen. Ik werd geslagen en men gebruikte stroomstoten. Tot de dag kwam dat ze mij in het water duwden met mijn hoofd en net te lang onder hielden. Het laatste wat ik hoorde was lachen. Langzaam voelde ik het leven uit mij wegglijden...
 
De bewakers staken een sigaret op en zeiden tegen elkaar
"Zo, van die ellendeling zijn wij af. Weer een minder. Daar gaan wij geen tijd meer aan besteden. Die kan nooit meer demonstreren..."
 
Er werd niet bij stil gestaan dat ik ook lieve ouders had en een lief broertje, die zo'n verdriet hadden. Voor mij was het leven afgelopen, maar gelukkig was er geestelijk een voortleven. Nu ben ik in staat om dit door te geven. Maar hoe bestaat het dat een mens zo kan zijn. De moord op een ander mens zo naast zich neer te leggen. Wanneer komt er gerechtigheid?
 
Ik ben getraumatiseerd over gegaan. Maar ik blijf vechten in de hoop dat deze moordenaars ook ooit inzicht krijgen...
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
buitenaards buitenaardse alien aliens beschaving ruimte ruimtevaart ruimteschip ruimteschepen extraterrestrial et levensvorm space heelal zonnestelsel planeet planeten  
 
 

Copyright ę 2002-2021

www.skyletters.net
all rights reserved