Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Levensverhalen
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2021__
  26.06.21
  06.07.21
  15.07.21
  05.08.21
  11.09.21
  02.10.21
  26.10.21
  10.11.21
  13.11.21
  18.11.21
  30.11.21
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 26 oktober 2021

Een jonge vrouw in de kracht van haar leven.
Zij vertelde haar intrieste verhaal...
 

  
Ik was 40 jaar en op de dag dat ik jarig was dacht ik nog:
Nu begint mijn leven. Ik had nog zoveel verwachtingen. Leuke uitjes, ik hield van mooie kleren. Ook dacht ik ooit tegen een leuke man aan te lopen. Samen nog jaren gelukkig zijn. Kortom, wensen genoeg.
 
Die bewuste avond op mijn verjaardag liep ik in de stad.
Ik had met vriendinnen afgesproken. Het was behoorlijk donker, maar ik stapte hard door. Nog een klein stukje.
Vlak bij het restaurant stak ik over. Een taxi die er hard aan kwam had ik niet gezien. Hij raakte mij frontaal.
 
Op dat moment ging voor mij het licht uit.
Na geruime tijd, ja zelfs weken, kwam ik uit mijn coma. Totaal geen idee waar ik was. Een lieve zuster boog zich over mij heen.
"Bent u wakker mevrouw? En kunt u mij zien...?"
Maar alles wat ik probeerde, ik zag niets meer. Ik voelde aan mijn gezicht, dat was helemaal ingezwachteld. Mijn benen hingen omhoog in beugels.
Men vertelde mij dat de botbreuken gigantisch waren. Mijn hele lichaam lag in puin. "Zuster..., riep ik, mijn ogen, wat is ermee en wanneer kan ik weer zien? En wanneer gaat het verband van mijn gezicht...?"
Rustig maar, zeiden ze en ik kreeg weer een verdovingsprik.
 
Na weken kon het niet langer. De korsten in mijn gezicht jeukten onder het verband en met mijn ogen zag ik weer een klein beetje. Tot op de dag dat het verband werd verwijderd. Ik vroeg om een spiegel. Ze raaden het mij af. "Doe het niet, zeiden ze. Laat het nog een beetje genezen".
En toen ik mijzelf zag stond mijn wereld stil.
Ik gilde: "Wat een monster, ben ik dat?"
Mijn hele gezicht was getekend en mismaakt. Al mijn botten en huid hadden in puin gelegen. Wat er toen door mij heen ging. Ik wil niet meer leven riep ik. Maar dat moest wel...
 
 
 
Psychologen kwamen steeds aan mijn bed.
Ik had zware medicatie die ik trouw moest slikken. En stiekem als de zuster niet keek nam ik ze niet in. Steeds meer tabletten spaarde ik op. Zelfs vertelde ik dat de pijn ondragelijk was. Dan kreeg ik nog een zwaardere dosis uitgereikt. Tot op de dag dat ik er wel genoeg had.
 
In de nacht nam ik ze in, allemaal tegelijk.
Ik kon niet anders meer. Ik voelde mij wegdraaien. Kreeg een wit licht te zien en werd heel rustig.
Help..., dacht ik. Ik weet dat dit zelfmoord is. Maar ik kan niet meer verder leven. Zo monsterlijk zoals ik er uitzag. Dat kon ik niet verdragen...
 
Sorry zuster, dat ik u heb voorgelogen. Ik was een beauty, maar dan nu the beast. Vergeef mij, het was een wanhoopsdaad. Mag ik a.u.b. in het licht worden opgenomen...?
 
En de gids knikte...
 






   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
buitenaards buitenaardse alien aliens beschaving ruimte ruimtevaart ruimteschip ruimteschepen extraterrestrial et levensvorm space heelal zonnestelsel planeet planeten  
 
 

Copyright ę 2002-2021

www.skyletters.net
all rights reserved