Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Levensverhalen
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2021__
  26.06.21
  06.07.21
  15.07.21
  05.08.21
  11.09.21
  02.10.21
  26.10.21
  10.11.21
  13.11.21
  18.11.21
  30.11.21
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 13 november 2021
 
Voorwoord
De slachtoffers van de MH-17 ramp zijn natuurlijk allen overgegaan.
Vanuit de sferen staan velen in de rij om hun verhaal te vertellen over deze ontzettende ramp...

 
Ik was nooit bang om te gaan vliegen. Maar die bewuste dag bleef ik dralen. Om de paar minuten dacht ik dat ik moest plassen. Wat een spanning vooraf...
 
Hebben wij alles wel...?
Ik vroeg aan mijn vriend: waar zijn de paspoorten?
En is het wel slim om te gaan...?
Hij lachte naar mij en door zijn lieve glimlach beruste ik erin. Ik was zo gelukkig met hem.
 
Op de luchthaven aangekomen was het een drukte van belang. Wij zouden vertrekken met de MH-17.
Eerlijk gezegd werd ik steeds onrustiger, zij noemen dat een onderbuikgevoel. Op het laatste moment was er iets met de paspoorten. Was dat een voorteken? Moesten wij wel gaan?, dacht ik. Maar wij hadden ons al zo lang verheugd op de reis.
 
In het vliegtuig was het druk en er heerste een gezonde spanning. Leuke mensen en kinderen aan boord.
De vlucht ging in het begin voorspoedig. En toen begon het.
Ik zei tegen mijn vriend: "Wat ben ik misselijk. Had ik beter niet iets kunnen drinken of eten...?
Mijn vriend was niet misselijk. Welzei hij: ik ben zo nerveus. En voordat wij nog iets tegen elkaar konden zeggen: Zoĺn grote knal ! Wij hoorden een vreselijk gegil, het ging door merg en been. O God, dacht ik, het vliegtuig knalt uit elkaar, een vreselijke steekvlam... Ik hield mijn vriend in liefde vast. Wij omarmden elkaar, maar de steekvlam verschroeide ons. Daarna niets meer, alleen warmte, doordringend en een groot wit licht...
"Kom maar...", hoorde ik zeggen.
"Wij nemen jullie mee..."
 
Waar ben ik, wat is er gebeurd?
Waar zijn al onze medepassagiers...?
Ik zweefde in een witte mist, vastgehouden door een persoon die zich mijn gids noemde.
"Waar is mijn vriend?, schreeuwde ik diep van binnen.
Zachtjes maar, ˇˇk hem neem ik mee. Jullie zijn uit de lucht geschoten en jullie leven is overgegaan. Ik had jullie nog zovele jaren gegund, en ook al die andere passagiers. Maar wij nemen jullie allen mee naar een andere dimensie...
 
Nog weet ik niet waar ik ben, hoe ik mij voel. Waar mijn geliefde is.
Dit is zo vreselijk !
Lieve ouders van mijn vriend hebben wij moeten achterlaten. Hoe kan dat nu, zomaar uit de lucht geschoten... Dit is onmenselijk. Ik bid dat dit ooit opgelost wordt en dat de schuldigen gaan boeten.
Mijn moeder is denk ik aan Gene Zijde. Haar ga ik zoeken. De ouders van mijn vriend bedank ik voor al hun lieve zorg. In stil verdriet neem ik afscheid van alles wat mij lief was.
 
Soms is het verstandig van een mens een onderbuikgevoel te volgen en gewoon niet te gaan. Maar als dat de bedoeling was geweest hadden wij die vlucht wel gemist. Ik zie nu in dat het leven een agenda heeft en dat alle bladzijden worden afgewerkt...
 
 
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
buitenaards buitenaardse alien aliens beschaving ruimte ruimtevaart ruimteschip ruimteschepen extraterrestrial et levensvorm space heelal zonnestelsel planeet planeten  
 
 

Copyright ę 2002-2021

www.skyletters.net
all rights reserved