Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Levensverhalen
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2021__
  __2022__
  06.01.22 
  27.01.22
  03.02.22
  15.02.22
  16.02.22
  07.03.22
  12.03.22
  12.03.22-2
  13.03.22 
  14.03.22
  04.04.22
  05.04.22
  27.04.22
  28.06.22
  19.07.22
  03.08.22
  16.08.22 
  09.09.22
  11.10.22
  13.10.22
  25.10.22
  07.11.22
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 11 oktober 2022

Voorwoord
Ook ik stond te wachten om mijn verhaal te doen.
Dit was wel niet zo heftig dacht ik, maar het is mooi alle kanten te belichten.
Ook ik mag nu in het Grote Licht lopen. De Vader had genade.

 
 
Mijn naam was Marie.
Ik kwam, schrik niet, uit een gezin van 13 kinderen.
Heel vaak dacht ik hoe heeft mijn moeder dat doorstaan…?
Had ze dat niet kunnen beperken? Je had er een knoop in kunnen leggen pa! Dan had de opvoeding gemakkelijker gegaan.
 
Ondanks dat groeiden wij op en kwamen niets tekort.
Ik doorliep mijn schooltijd met goed resultaat. Ook het vervolg op de hogere scholen was een succes. Al snel kon ik met mooie diploma’s op zak een baan zoeken. Ik wilde een flitsende carrière en aanzien.
 
Een kantoor in de grote stad vroeg een manusje van alles die kon opklimmen tot secretaresse. Dat was nu precies wat ik zocht. Ik had het goed naar mijn zin en maakte al snel promotie.
Eén ding was onprettig. De directeur van het bedrijf was in mijn ogen al oud en keek mij zo begerig aan. Ik vond het een engerd. Op zeker moment sprak hij mij aan en zei:
“Je begrijpt toch wel dat deze promotie consequenties heeft. Je mag hier werken maar dat vereist dat je lief voor mij bent…”.
 
In de liefde van huis uit was ik niet veel gewend, alles was vrij koel. Maar ik had mij voorgenomen een prins op het witte paard te trouwen. Op een avond moest ik overwerken. Ineens liep ik tegen mijn baas op. Die pakte mij beet en begon hartstochtelijk te zoenen. Hij duwde mij tegen de muur en ongelooflijk, hij verkrachtte mij. Nog nooit had ik mij zo beschaamd en goedkoop gevoeld. Ik durfde zelfs mijn collega’s niet meer aan te kijken.
 
Na enkele weken was ik ’s ochtends zo misselijk.
Ik verwachtte zijn kind en toen ik het hem vertelde keek hij boos en zei: “alweer een bastaard”.
Hij liet mij wonen in een appartement en gaf mij een doktersafspraak maandelijks.
Wat voelde ik mij vies en vooral vernederd. Ik kon er met niemand over praten. De echo die werd gemaakt gaf aan dat het een zoon was, maar hij liet zich niet ompraten. Er werd alleen voor mij betaald. Hij liet zich nooit zien.
 
Terug naar huis kon ik niet. Wat zouden ze van mij denken? Dat ik mijn baas had verleid? In het milieu waar ik vandaan kwam kon ik geen hulp verwachten. Een depressie lag op de loer en ik dacht een plan uit. Als ik nu met de baby in mijn buik het gasfornuis zou openzetten en gelijk de oven… Het huis stroomde vol gas en ik zakte in elkaar voor de explosie kwam.
Sorry baby, waren mijn laatste gedachten, ik kon niet anders. Dit was geen leven…
 
Ja, ik begrijp nu dat ik zelfmoord heb gepleegd en een zieltje met mij mee heb genomen. Maar wel uit wanhoop.
Ik begreep dat ik een nieuwe kans kreeg in het Grote Licht.
Dit verdient van mijn kant geen schoonheidsprijs. Mijn leven was zwaar van verdriet en ik zag geen oplossing meer. Vergeef mij kleine ziel, ik ontnam jou een leven op aarde. Dat was zeer egoïstisch van mij.
Dank voor dit voortbestaan…
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
   
 
 

Copyright © 2002-2022

www.skyletters.net
all rights reserved