Boeddha, het symbool voor de ontwikkelende mens..

 
 DHTML JavaScript Menu By Milonic ...berichten uit de sterren...
   

Planeet Aarde, het schoolplein van de ontwikkelende mens..

   
  Thema:
  Levensverhalen
  Vorige pagina
 

Over dit thema

  Andere thema's
  Woordenlijst
  Rondleiding
   
  Kies een jaar
  en datum:
  __2021__
  __2022__
  __2023__
  __2024__
  04.01.24
  13.01.24
  26.01.24
  29.02.24
  31.03.24
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
Opgetekend: 31 maart 2024

Mamma nee, waarom?
Waarom deed je dat? 
 
 
 
 
Mijn naam is Michiel. Dit verhaal schrijf ik samen met mijn gids. Ik had een lieve mamma. Ze was altijd heel blij toen ze nog met pappa samen was. Ze lachte heel veel. Maar als ze alleen was gedroeg ze zich anders. Alles draaide altijd om haar. Steeds vroeg ze aan pappa: “Ben ik wel mooi?”, “Vind je mij wel leuk?” Steeds bevestiging vragen bij alles wat ze deed…
 
Pappa werd het al snel zat en bleef veel langer op zijn werk. Daar kwam hij, zoals ik het nu kan zien, een andere vrouw tegen. Niet zo moeilijk als mamma was. Al snel wilde hij weg, samenwonen met die ander. Een scheiding volgde.
 
Toen ging alle aandacht van mamma naar mij.
En omdat ze steeds in de belangstelling wilde staan moest ik steeds ziek zijn, zodat mensen haar vertelden ‘wat heb je het zwaar met zo’n ziek kind’.
 
 Ze gaf mij tabletten die ik onder dwang moest slikken.
Ook al huilde ik, het hielp niets. Alles moest gaan zoals zij het wilde.
Toen ik in haar ogen veel te snel beter was gaf ze mij een injectie met insuline. Ik hoef niet uit te leggen wat dat met mijn lichaam deed. En half versuft als ik was duwde ze mij tussen de deur. Mijn arm was gebroken.
 
In het ziekenhuis vroegen ze bij het zetten van mijn arm: is uw zoon altijd zo suf? “Ja” zei ze. “Ach, hij is niet helemaal goed, altijd geweest”.
Alle aandacht voor haar. Ik moest ziek zijn en minstens pijn hebben. Dat wilde zij zo. Dan hadden mensen medelijden met haar.
Tot op een dag ik schreeuwde: “Ik wil dat niet allemaal, blijf van mij af! Jij bent geen lieve mamma. Ik ga dit op school vertellen hoor...”
En toen ik de trap op liep met mijn schooltas kreeg ik van haar een hele harde duw. “Zo, voorlopig ga jij niet naar school”, zei ze.
Dat was het laatste wat ik hoorde. Ik stuiterde naar beneden en met mijn hoofd op de plavuizen kwam ik neer. Het bloed spatte in het rond. Ik zag een wit licht en ging sterven.
 
Nu kijk ik terug met de gids.
Hij vertelde: “jouw mamma wilde altijd aandacht. Het was nooit genoeg. Nu is zij wel erg geschrokken en huilt ze tranen. Maar ook deze les heeft ze niet begrepen. Lieve Michiel, zie is onverbeterlijk. Ze nam jouw leven, eigenlijk vermoordde zij jou. Nu in het Grote Licht zullen wij voor jou zorgen. Zij mag geen kind meer hebben…”
 
Dit is zo in en in triest. Als mensen dit zien of opmerken dat er iets niet klopt dan moeten zij dat melden. Laat dit een herkenning zijn om andere slachtoffers op tijd te helpen.
 
 
   
Quick
links 
 

Naar de vorige pagina..

 

Naar de hoofdindex..

 

Naar de zoekpagina..

 

Schrijf of lees in het gastenboek..

 

Zet www.skyletters.net bij uw favorieten..

 

Naar de startpagina..

 

Achtergrondmuziek inschakelen..

 

Achtergrondmuziek uitschakelen..

 
   

 

 

 

Naar de bovenzijde van de pagina..

top
munchhousen by proxy  
 
 

Copyright © 2002-2024

www.skyletters.net
all rights reserved